Meer diepgang aanbrengen in je intervisie of supervisie?
Je kan aan intervisie deelnemen zonder dat je voorbereid heb. Dat is handig als de drukte van de dag je agenda bepaalt. Maar als je echt wil dat intervisie voor jou van meerwaarde is bereid het dan voor. Wat steekwoorden op papier zetten is al voldoende om een inbreng te hebben. Ik verzeker je dat intervisie (en supervisie) dan nog leuker en leerzamer wordt. Hieronder geef ik je een aantal handvaten om een inbreng/casus te beschrijven. Veel plezier ermee.
De feitelijke situatie (De 'Wat')
- Wat is de kern van de situatie? Beschrijf kort en bondig de feiten: wie zijn erbij betrokken en wat is er precies gebeurd?
- Wat was jouw rol? Wat deed je concreet en wat was je beoogde doel op dat moment?
- Wat is de context? Welke omgevingsfactoren (bijv. beleid, tekort aan middelen, teamdynamiek) spelen een rol in deze casus?
- De persoonlijke beleving (De 'Wie')
- Wat voelde je? Welke emoties riep de situatie bij je op (bijv. machteloosheid, irritatie, grote betrokkenheid)?
- Wat dacht je? Welke overtuigingen of oordelen had je over de ander of over jezelf tijdens dit moment?
- Waar raakt het je? Herken je iets van jezelf in deze casus? Doet het je denken aan eerdere ervaringen of persoonlijke waarden?
- Reflectie en patronen (De 'Hoe')
- Wat was de interactie? Hoe reageerde de ander op jou, en wat deed die reactie weer met jouw gedrag? (De interactiecirkel).
- Welke waarden staan op het spel? Welke professionele of ethische dilemma’s kom je tegen in deze casus?
- Waar zit de spanning? Waar wringt het tussen wat je wilt doen, wat je moet doen vanuit de organisatie, en wat je kunt doen?
- De leervraag (De 'Waartoe')
- Wat wil ik onderzoeken? Niet: "Hoe los ik dit op?", maar: "Wat wil ik begrijpen over mijn eigen handelen in deze situatie?"
- Wat is mijn blinde vlek? Wat zou ik over het hoofd kunnen zien door mijn eigen betrokkenheid?
- Wat is mijn gewenste ontwikkeling? Als ik deze situatie over drie maanden weer tegenkom, hoe zou ik er dan in willen staan?
Tips bij het maken van een casusbeschrijving:
- Start vanuit ‘Nieuwsgierigheid’: de vraag is dan: hoe steek ik in elkaar, waarom doe ik wat ik doe, heb ik redenen dat ik zo handel, welke waarden zijn uitgangspunt van mijn handelen.
- Mogelijke onderwerpen: alle onderwerpen zijn goed als het maar een relatie heeft met je werk.
- Ga zitten en schrijf op wat er bij je boven komt. Ik noem het de ‘dagboekstijl’. Eventuele ordening kan in later stadium.
- Oordeel niet: Er is geen goed en geen fout. Je bent immers wie je bent, maar je kan wel leren van situaties die je dagelijks tegenkomt.
- Schrijf het niet allemaal in 1 keer. Schrijven – wegleggen – herschrijven – wegleggen – toevoegen – definitieve opzet maken
- Maak afspraak met mij en de leden van de groep wanneer je het inlevert. Stuur je casus naar alle deelnemers.
Reactie plaatsen
Reacties